Ιατρείο Πόνου και Ανακουφιστικής Αγωγής

κάθε δεύτερη Τετάρτη   12.00-14.00 μμ  

 

X . Μπατιστάκη 

Αναισθησιολόγος , MD , PhD , MSc in Pain Management

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΕΚΠΑ

Το Ιατρείο Πόνου και η Ανακουφιστική Αγωγή αποτελεί το χώρο στον οποίο αντιμετωπίζει τη θεραπεία και την αντιμετώπιση του χρόνου πόνου και την ανακούφιση των συμπτωμάτων των χρονίων νοσημάτων. Οι στόχοι της θεραπείας είναι η βελτίωση της έντασης του πόνου, η ανακούφιση των συνοδών συμπτωμάτων που προκαλεί τον πόνο, η επαναφορά της λειτουργικότητας του ατόμου και η βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Κάθε ασθενής που πάσχει από κάθε είδος χρόνου πόνου, κάθε φύση και ένταση, ο οποίος υπερβαίνει σε χρονική διάρκεια τους 3 μήνες, μπορεί να απευθυνθεί σε ιατρικό πόνο. Εκεί θα πραγματοποιηθεί η διερεύνηση του είδους του πόνου, της αιτίας που τον προκαλεί, καθώς και των παραγόντων που επιδεικνύονται με ειδικά ερωτηματολόγια και κλινική εξέταση, με στόχο την εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση.

Στο ιατρείο πόνου αντιμετωπίζεται ένα ευρύ σύνολο παθήσεων, καλοήθους όσο και κακοήθους αιτιολογίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν:

- πόνος κακοήθους αιτιολογίας (καρκινικός πόνος που οφείλεται στον ίδιο τον όγκο, τις μεταστάσεις ή τη θεραπεία του – χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία)

- χρόνια οσφυαλγία (πόνος στη μέση ή/και το πόδι)

- μεθερπητική νευραλγία (πόνος μετά από έρπη ζωστήρα)

- χρόνια επώδυνα περιοχικά σύνδρομα (CRPS, αλγοδυστροφία)

- μυοπεριτονιακά σύνδρομα

- χρόνιες νευραλγίες (π.χ νευραλγία τριδύμου)

- επώδυνη περιφερική νευροπάθεια (διαβήτη, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, κ.α)

- πόνος μέλους “φάντασμα” (μετά από ακρωτηριασμό άκρου)

- πόνος οστεοαρθρίτιδας

- πόνος ρευματολογικών νοσημάτων

- χρόνιος πόνος μετά από χειρουργικές επεμβάσεις

- χρόνιος πόνος κεφαλής – τραχήλου (κεφαλαλγία, αυχεναλγία, κ.α)

 

Η θεραπεία περιλαμβάνει συστηματική φαρμακευτική αγωγή, με φάρμακα που εμπεριέχονται σε ένα μεγάλο φάσμα της φαρμακολογίας (απλά αναλγητικά, ασθενή και ισχυρά οπιοειδή, αντιεπιληπτικά, αντικαταθλιπτικά, τοπικά αναλγητικά κ.α.), επικουρικές θεραπείες (φυσικοθεραπεία, βελονισμός, κ.α) αλλά και παρεμβατικές τεχνικές, αναλόγως της πάθησης και των συγκεκριμένων ενδείξεων (επισκληρίδιο έγχυσης φαρμάκων, ενδοαρθρικές εγχύσεις, διηθήσεις περιφερικών νεύρων, διηθήσεις επόμενων σημείων, εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων, κ.α.). Η αντιμετώπιση του πόνου πρέπει και είναι πάντα ολιστική ακολουθώντας το «βιοψυχοκοινωνικό» μοντέλο, στοχεύοντας δηλαδή στη διαχείριση της βιολογικής αιτίας του πόνου, της ψυχικής συνείδησης με την κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη, αλλά και στην κοινωνική αποκατάσταση του πάσχοντος.Η αναλυτική συζήτηση και η διερεύνηση της ιδιαιτερότητας του κάθε ασθενούς που οδηγούν στην εξατομικευμένη θεραπεία που του αρμόζει, πάντα με σεβασμό στην προσωπικότητά του και στις ιδιαιτερότητες κάθε πάθησης.